Swobodnie

Podchodzisz do mnie tak bardzo swobodnie i pytasz się śmiało, co mi się stało?

Ale ci nie powiem, bo nie wiem, co mam w głowie.

Myślałam pytania i na nie nie odpowiadam.

Podchodzisz do mnie cały wyparany, ale potem następuje śmiech. Robi ciszę.

Ja nie wiem, gdzie jestem i co będzie, a ty już wiesz i złapać mnie chcesz w błędzie, swym błędzie.

Podchodzisz do mnie tak całkiem na biało i mówisz, jakby nigdy nic się nie stało.

Więc zostań i powiedz tak szczerze, co masz w głowie.

Bo chyba nie lubię za bardzo z tobą być.

Bo chyba nie jest się kimś, kim jesteś ze sobą.

Bo chyba nie wiemy, co czuć my ze sobą.

Bo chyba nie wie część, na wszystko nastawić się. . .

Wchodzisz do mnie tak bardzo swobodnie.