Oswoić Czas

Оригінал

Pięknie, aż chce się żyć.

Stare naszywki i kilka blizn.

Wiem, że nie wróci nic, dlatego w sercu odbite mam -piętno. -Każdy odpuścił już.

Ja chcę to skleić wciąż. Dla nich to tylko kurz, dla mnie jedyny schron.

Każdy ma inny kurs, one nie zejdą już się. Wracam do myśli znów, kiedy nie było tych pięć.

Zawyżam krąg z biegiem lat, chociaż żałuję trochę.

Przybyło mi kilka ran w głowie tylko po -mnie!

-Tak trudno mi oswoić czas, jakbym żył dla wspomnień.

Wystarczy tylko kilka lat, by -oczy były obce. -Poczuć, jak w twarz dmie mnie wiatr.

Dotknąć las po ostatni raz.

Zlepione dłonie koją -strach. Chcę zobaczyć cię ostatni raz.

-Jakby ktoś ciągle wmawiał ci, że to, co najlepsze, to już dawno było.

Ciężko jest zamknąć stare drzwi.

To chyba już najwyższa pora, no bo wiem, że już nie wymienimy między sobą nigdy kolejnych zdań.

Któryś raz był tym ostatnim jak -koncert Sum 41.

-Może w kolejnym życiu spotkamy się -obchodzie pod tym samym blokiem.

-Tak trudno mi oswoić czas, jakbym żył dla wspomnień.

Wystarczy tylko kilka lat, by oczy były -obce. -Poczuć, jak w twarz dmie mnie wiatr.

Dotknąć las po ostatni raz.

Zlepione dłonie koją strach. Chcę zobaczyć cię ostatni raz.

Ostatni raz, bo nie wiem, jak po prostu ot -tak zapomnieć.

-Tak trudno mi oswoić czas, jakbym żył dla wspomnień.

Wystarczy tylko kilka -lat, by oczy były obce.

-Poczuć, jak w twarz dmie mnie wiatr. Dotknąć las po ostatni raz.

Zlepione dłonie koją strach. Chcę zobaczyć cię ostatni raz.

Ostatni raz.

Ostatni raz.