Опис
Her şeyin bir şekilde garip hale geldiği, bedenin ve ruhun tam olarak yerinde olmadığı, düşüncelerin ise sadece bir anlam arayışında döndüğü hissi. Zamanın sadece duvardaki saatler değil, parmakların arasından kayıp giden bir şey olduğu hissi. Her şey etrafta düzene giriyor gibi, ama çok geç ve geriye sadece kendinle, tanınmak için, ama ne tanınmak istediğini bilmeden, sessiz bir mücadele kalıyor. Şarkı, aynaya bakmak gibi, sanki oradasın, ama tam olarak değil. Sanki boşluğa bakarak, kendini toparlamaya çalışıyorsun, sadece ilerlemek için, en azından bir şeylerin anlamlı hale gelmesi için. Ve bu arada zaman, acımasız bir dedektif gibi, hiç şans tanımıyor.
Текст і переклад
Оригінал
I'm looking down to see
My body isn't here
He wants to meet his truth,
but he couldn't in his youth.
and then we don't know what to feel
Maybe I'm a time-ticking crime
right now,
Oh, and so I'll just carry on
maybe I'll keep wondering if they'll stop and feel withdrawn
In a way, we've wasted all our days
Longing, 'tryna see if validation gives me space
Oh, I'm sorry for the wreck
I wallow in my place
cover up my eyes and ears and
bandage up my face
They shout "I look bizarre,
Maybe it's a scar, burnt cigar
what now?
Oh, and so I'll just carry on
maybe I'll keep wondering if they'll stop and feel withdrawn
In a way, we've wasted all our days
Longing for direction misdirected into waste
Times a crime that keeps moving on
Times a crime, makes you feel withdrawn
Times a crime that keeps moving on
Times a crime I keep moving on
Times a crime that's moving on
I am but a shell for all the past, for all I've got
so then I'll keep on carrying on
Maybe let it linger on and on 'til I'm withdrawn
Переклад українською
Я дивлюсь униз і бачу –
Мого тіла тут нема.
Він прагне правду свою знайти,
Та не зміг у юні роки.
І тоді не знаєм, що відчуть.
Може, я – злочин, що час відлічує
Прямо зараз.
О, тож я просто йтиму далі,
Може, дивуватимусь, чи спиняться і відчують відсторонення.
Якось ми змарнували всі дні.
Прагнучи, чи визнання дасть простір мені.
О, вибач за цей розлад,
Я загруз на місці.
Закриваю очі й вуха, і
Бинтую своє обличчя.
Вони кричать: "Я дивно виглядаю,
Може, це шрам, обпалена сигара.
Що тепер?"
О, тож я просто йтиму далі,
Може, дивуватимусь, чи спиняться і відчують відсторонення.
Якось ми змарнували всі дні.
Прагнення напрямку, що обернулось нанівець.
Час – злочин, що все йде вперед.
Час – злочин, що відсторонює.
Час – злочин, що все йде вперед.
Час – злочин, я продовжую йти.
Час – злочин, що йде.
Я лише оболонка минулого, всього, що є.
Тож я продовжу йти,
Може, хай воно триває, доки я не відсторонений.