Більше пісень від MAX BARSKIH
Опис
Композитор: Макс Барських
Автор слів: Макс Барських
Текст і переклад
Оригінал
We have no common themes, different pace, different view.
You plan everything in advance, and I do it day by day, gradually.
A hundred times we separated, a hundred times we returned.
Something between us does not agree, does not add up.
But somehow I'm here again, in your bedroom in the middle of the night.
I'm changing my route again, even though I planned to stay at home.
I can feel it, and it has been going on for a season.
You don't suit me, but I came again.
I tried to forget and burn to death.
I can't get drunk, because there is no control.
I throw everything, I hope, the wall will break, but that's all the words.
We are so different, it's obvious, and there's nothing we can do about it.
"Maybe we should stop?", I say to myself every day.
But somehow I'm here again, in your bedroom in the middle of the night.
I'm changing my route again, even though I planned to stay at home.
I can feel it, and it has been going on for a season.
You don't suit me, but I came again.
A hundred times we separated, a hundred times we returned.
Something between us does not agree, does not add up.
But somehow I'm here again, in your bedroom in the middle of the night.
I'm changing my route again, even though I planned to stay at home.
I can feel it, and it has been going on for a season.
You don't suit me, but I came again.
Переклад українською
Ми не маємо спільних тем, різний темп, різний погляд.
Ти плануєш все наперед, а я день за днем, все поступово.
Сто разів ми розходились, сто разів поверталися.
Щось між нами не сходиться, не складається.
Але чомусь я знову тут, у тебе в спальні серед ночі.
Я знов міняю свій маршрут, хоч планував побути вдома.
Мене парить це відчутно, і це триває вже сезон.
Ти мені не підходиш, але я знову прийшов.
Я намагався забувати і палити дотла.
Мені не можна напиватись, бо контролю нема.
Я все кидаю, сподіваюсь, розіб'ється стіна, але то є все слова.
Ми так різні, це помітно, і ніщо з цим не зробити.
"Може, треба зупинитись? ", - щодня собі кажу.
Але чомусь я знову тут, у тебе в спальні серед ночі.
Я знов міняю свій маршрут, хоч планував побути вдома.
Мене парить це відчутно, і це триває вже сезон.
Ти мені не підходиш, але я знову прийшов.
Сто разів ми розходились, сто разів поверталися.
Щось між нами не сходиться, не складається.
Але чомусь я знову тут, у тебе в спальні серед ночі.
Я знов міняю свій маршрут, хоч планував побути вдома.
Мене парить це відчутно, і це триває вже сезон.
Ти мені не підходиш, але я знову прийшов.