Текст і переклад
Оригінал
Каждый шаг нагревает асфальт, каждый взгляд направляется вдаль, каждый час мне ни капли не жаль, ведь так закаляется сталь.
Каждый шаг нагревает асфальт, каждый взгляд направляется вдаль, каждый час мне ни капли не жаль, ведь так закаляется, так закаляется сталь.
Сталь, сталь. Так закаляется, так закаляется сталь.
Сталь, сталь. Так закаляется. . . Не знаю, который час, но времени нет.
Не знаю, куда мчал, но я уже здесь. Мне некуда возвращаться, только наверх.
Не знаю, который час, но времени нет.
Времени нет, будто нас не было и здесь, лишь наша останется тень, и нам надо лететь.
Где бы мы не были все, нас догоняет адрен, нам надо лететь. Я поднимаюсь выше облаков, не вижу и не слышу никого. Времени нет!
Выкидываю лишнее за борт. Пускай они напишут обо всем.
Времени нет на объяснение тем, кого не тянет наверх.
Нам надо лететь, где бы мы не были все, знаю, нам надо лететь.
Каждый шаг нагревает асфальт, каждый взгляд направляется вдаль, каждый час мне ни капли не жаль, ведь так закаляется сталь.
Каждый шаг нагревает асфальт, каждый взгляд направляется вдаль, каждый час мне ни капли не жаль, ведь так закаляется, так закаляется сталь.
Сталь, сталь.
Так закаляется, так закаляется сталь.
Сталь, сталь. Так закаляется.
Сталь, сталь, сталь.
Так закаляется, так закаляется сталь.
Сталь, сталь.
Так закаляется, так закаляется сталь.
Переклад українською
Кожен крок нагріває асфальт, кожен погляд прямує в далечінь, щогодини мені ні краплі не шкода, адже так загартовується сталь.
Кожен крок нагріває асфальт, кожен погляд прямує в далечінь, щогодини мені ні краплі не шкода, адже так загартовується, так загартовується сталь.
Сталь, сталь. Так гартується, так гартується сталь.
Сталь, сталь. Так загартується. . . Не знаю, котра година, але часу немає.
Не знаю, куди мчав, та я вже тут. Мені нема куди повертатися, тільки нагору.
Не знаю, котра година, але часу немає.
Часу немає, ніби нас не було і тут, лише наша лишиться тінь, і нам треба летіти.
Де б ми не були всі, нас наздоганяє адрен, нам треба летіти. Я піднімаюсь вище хмар, не бачу і не чую нікого. Часу нема!
Викидаю зайве за борт. Нехай вони напишуть про все.
Часу немає на пояснення тим, кого не тягне нагору.
Нам треба летіти, де б ми не були всі, знаю, нам треба летіти.
Кожен крок нагріває асфальт, кожен погляд прямує в далечінь, щогодини мені ні краплі не шкода, адже так загартовується сталь.
Кожен крок нагріває асфальт, кожен погляд прямує в далечінь, щогодини мені ні краплі не шкода, адже так загартовується, так загартовується сталь.
Сталь, сталь.
Так гартується, так гартується сталь.
Сталь, сталь. Так загартується.
Сталь, сталь, сталь.
Так гартується, так гартується сталь.
Сталь, сталь.
Так гартується, так гартується сталь.